Πέμπτη, 16 Σεπτεμβρίου 2010

Σήμερα λάβαμε αυτό το γράμμα ....


...και θελήσαμε να το μοιραστούμε μαζί σας. Κρίμα που αυτό το γράμμα θα το διαβάσουν μόνο αυτοί που πονάνε με τον πόνο των ζώων κι όχι εκείνοι που έχουν άμεση ανάγκη από μαθήματα ευαισθησίας, δηλαδή οι βασανιστές και δολοφόνοι των ζώων!!!


Στη μνήμη ενός άγνωστου βασανισμένου σκύλου.

...Έχω πάρα πολύ καιρό να έρθω να δω εσάς και τους μικρούς μου φίλους και νιώθω άσχημα, σαν να «απατώ» το Καταφύγιο. Θα έρθω, όμως κάποια στιγμή και θα τα πούμε από κοντά.

Να ξέρετε, όμως, ότι μπαίνω στο site ανελλιπώς και είναι σαν να είμαι εκεί. Σαν να τα ακουμπάω τα σκυλάκια. Στεναχωριέμαι με την παραμονή κάποιων για μεγάλο διάστημα και χαίρομαι φοβερά με τις επιτυχίες υιοθεσίας…

Σήμερα γράφω για κάτι άλλο. Λες και, εκτός από όλα τα υπόλοιπα που συμβαίνουν στη χώρα μας, κάτι έχει γίνει και έχουν σκληρύνει οι ψυχές των συμπατριωτών μας. Ή, λες και αυξήθηκαν οι ψυχοπαθείς και οι ανώμαλοι στη χώρα μας, ή, απλά, λόγω της ύπαρξης τουinternet, εμείς μαθαίνουμε πιο άμεσα ότι γινόταν και παλιά και θαβόταν στην ιδιότυπη «ομερτά» των συχωριανών και των γειτόνων του καθενός.

Στη διάρκεια του τρέχοντος έτους έχω διαβάσει τόσο πολλά περιστατικά κακοποίησης και δολοφονίας ζώων, που θα ήταν πρακτικά αδύνατο να τα θυμάμαι όλα.

Σήμερα, διάβασα πάλι για ένα σκυλάκι, αρσενικό 5 ετών, αγνώστων λοιπών στοιχείων, που κάποιοι φιλόζωοι το βρήκαν βασανισμένο, χτυπημένο με ρόπαλο ή με δυνατή κλωτσιά στο σαγόνι. Το στόμα ήταν ορθάνοιχτα (γιατί δεν μπορούσε πια να κλείσει) και το κόκαλο του σαγονιού είχε τρυπήσει τον οισοφάγο. Ποιος ξέρει πόσες μέρες (ή εβδομάδες?) περπάτησε νηστικό, μιάς και ήταν αδύνατον να φάει. Ποιος ξέρει πως κατόρθωνε να πιεί λίγο νεράκι. Στο Αττικό Νοσοκομείο Ζώων, κρίθηκε αδύνατη η ανάνηψή του και του έγινε ευθανασία. Του έγινε, δηλαδή, η πιο ευγενική και γλυκιά πράξη που είχε νιώσει στη ζωή του…

Ένιωσα ότι «εμείς», οι ελάχιστοι πρέπει να προσπαθήσουμε και να «ματώσουμε» περισσότερο, για να εξισορροπήσουμε (?) την πλειονότητα των κρυφών βασανιστών και δολοφόνων.

Έτσι, χωρίς πολλά λόγια, κατέθεσα σήμερα ...Eυρώ, στη μνήμη του «ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΒΑΣΑΝΙΣΜΕΝΟΥ ΣΚΥΛΟΥ», για να μπορέσει το ΚΑΖ να σώσει άλλο ένα βασανισμένο σκυλάκι.

Είμαι σίγουρος ότι και άλλοι άνθρωποι ενημερώθηκαν για αυτό το περιστατικό και βοήθησαν κάπου, με τη σειρά τους.

Από τη γέφυρα του ουράνιου τόξου, ο σκυλάκος αυτός θα νιώσει ευτυχισμένος που κάποιοι άνθρωποι, έστω και αργά για τον ίδιο, ευαισθητοποιήθηκαν για να βοηθήσουν τους συντρόφους του στο δύσκολο ταξίδι τους. Και θα στείλει την όμορφη, τη γλυκιά αύρα του, για να απαλύνει τις ψυχές τους. Η δική μου, ήδη, μετά την πρώτη αναστάτωση, αισθάνεται πολύ πιο όμορφα.

Με ιδιαίτερη εκτίμηση...

Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010

PARTY TIME !!! 23 Σεπτεμβριου 2010 διασκεδαστε και ταυτοχρονα βοηθηστε το ΚΑΖ


Συνδιαστε ποτο - χορο - διασκεδαση και ταυτοχρονα βοηθηστε το ΚΑΖ.
Σας περιμενουμε στο Club Freestyle - Ελευθεριου Βενιζελου 342 Καλλιθεα στις 23:00
Τιμη πρωτου ποτου 13, 00 Ευρω

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΦΙΛΟΖΩΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΓΟΥΝΟΦΟΡΑ ΤΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ


Πριν λίγες ημέρες σε εκτροφεία του νομού Καστοριάς, ακτιβιστές άνοιξαν τα κλουβιά και άφησαν έξω 50.000 μινκ, διχάζοντας με την πράξη τους την κοινή γνώμη αλλά και τις φιλοζωικές οργανώσεις.

Η πραγματικότητα είναι ότι εκατοντάδες χιλιάδες γουνοφορα ζώα εκτροφείων ζουν σε συνθήκες απόλυτης φρίκης και σφάζονται με τρόπους που ξεπερνούν και την πιο νοσηρή φαντασία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μεγάλο ποσοστό όσων φοράνε γούνα θα απείχαν, εάν συνειδητοποιούσαν πόσος πόνος και φρίκη συνοδεύουν την παραγωγή ενός απλού ενδύματος. Σε μια εποχή όπου αντιλαμβανόμαστε πλέον ότι η αλόγιστη χρήση των πόρων του πλανήτη και η ανεύθυνη διαχείριση της πανίδας του μας έχει φέρει στο χείλος της καταστροφής, έχει έρθει η ώρα να επανεξετάσουμε πολλές από τις πρακτικές μας.

Από όλες τις ανθρώπινες ανάγκες που επιβάλλουν μαζική σφαγή ζώων, η παραγωγή γούνας φαντάζει σαν την πιο ανώφελη και αυτή που θα μπορούσε να εκλείψει χωρίς να δημιουργήσει προβλήματα.

Σε αντίθεση με τα παραγωγικά ζώα που καλώς η κακώς σφάζονται για την σίτισή μας -δημιουργώντας βέβαια και εκεί μεγάλα ηθικά ζητήματα ως προς τα υπερβολικά νούμερα και τις απαράδεκτες συνθήκες σφαγής- τα άγρια ζώα που σφάζονται για τη γούνας τους, υποβιβασμένα σε ζώα μη υπολογίσιμα από τον όρο «ζώα εκτροφείου», τρέφουν μόνο την εικόνα μας.

Σκοπός μας δεν είναι να επικροτούμε παράνομες πράξεις, ομολογουμένως όμως, και παρ’ όλες τις επιπτώσεις στο οικοσύστημα, πολλοί από εμάς συμμεριζόμαστε την απελπισία που οδήγησε τους ακτιβιστές να ανοίξουν τα κλουβιά και μετείχαμε στην συγκίνηση που θα ένιωσαν.

Αυτό δεν σημαίνει ότι επιθυμούμε να βλάψουμε ανθρώπους που χρόνια τώρα ζουν από το παραδοσιακό επάγγελμά τους. Σημαίνει όμως ότι όλο και περισσότερος κόσμος αντιλαμβάνεται την βιομηχανία γούνας σαν μια αναχρονιστική, ανεπίτρεπτα βάναυση και αιματηρή οικονομική δραστηριότητα, και αυτό προκαλεί όλο και βιαιότερες αντιδράσεις.

Αν όμως η πολιτεία νομοθετούσε αντί να καταδικάζει απλώς τις πράξεις των ακτιβιστών, προσποιούμενη ότι δεν γνωρίζει τους λόγους που τους οδηγούν στα άκρα, δεν θα μας άφηνε όλους έτσι εκτεθειμένους...πολίτες εναντίον πολιτών, φιλοζωικές οργανώσεων εναντίον οικολογικών, και εκτροφείς που η παραγωγή τους επιβιώνει χάρη σε όλους εμάς τους Έλληνες φορολογούμενους.

Περιμένουμε λοιπόν από την κυβέρνηση σοβαρές μεταρρυθμιστικές προτάσεις που θα βοηθήσουν τις περιοχές που ζουν από την βιομηχανία γούνας να ευημερήσουν στραμμένοι προς το μέλλον, με εναλλακτικά μοντέλα ανάπτυξης που σέβονται τη φύση και τη Ζωή.

Αυτά τα 50.000 μινκ έγιναν κάτι πολύ πιο πολύτιμο από ένα γούνινο παλτό, έγιναν αφορμή προβληματισμού ώστε να αρχίσει επιτέλους η συζήτηση.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΦΙΛΟΖΩΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ

Ερμού 118, Αθήνα, Τ.Κ. 105 54, fax: 210 7291310, email: info@pfo.gr, http://www.pfo.gr