Ted and his girls

Μέσα σ' όλα αυτά τα χρόνια που ασχολούμαστε με τα ζώα και ιδιαίτερα με τα αδέσποτα, έχουμε γνωρίσει πολλά κι έχουμε πολλές ιστορίες να διηγηθούμε. Σιγουρα ομως η ιστορια του Τεντ απο τον Καναδα, ο οποιος ζητησε την βοηθεια μας για να βρει το αδεσποτο που αγαπησε στις διακοπές του και για το οποιο ξαναγυρισε στην Ελλαδα ειναι απο τις πιο συγκινητικες. Ειναι απο τις ιστοριες που δεν πρεπει να ξεχνιουνται, γιατι δειχνουν πως υπαρχουν ακομα Ανθρωποι, ειναι απο τις ιστοριες που πρεπει να αναφερονται σαν παραδειγματα!

Ο Τεντ και τα κοριτσια του μας ενημερωνουν διαρκως για την εξελιξη των καταστασεων στο σπιτι τους, στον Καναδα, στελνοντας φωτογραφιες και τα νεα τους. Στην τελευταια μας αλληλογραφια, μας εστειλε το γραμμα που σας δημοσιευουμε, ζητωντας συγνωμη που το καθυστερησε και μας ευχαριστεί για την προσπαθεια ευρεσης της Θηνας και της Φοιβης.

Αν και οι ευχαριστιες θα επρεπε να πανε ολες στον Τεντ. Το ταξίδι του και η αναζήτηση για την Θήνα του, μας υπενθύμησε ότι υπάρχουν ακόμα αξίες που τις νομίζαμε χαμένες...

During the years, our involvement with animals and especially with stray ones, have offered us many stories to tell. But one thing that is certain is that Ted’s story, the person who asked for our help in finding the stray dog he fell in loved with during his vacations here in Greece, and for which he came all the way from Canada to take back, is the most touching story. It is the kind of story that should not be forgotten as it shows that there are still Humans out there, it is the kind of story that should be mentioned as an example!

Ted and his girls often sends us their news and updates, telling us how they are all getting on in Canada. In his last email he send us a thank you letter attached which we are publishing, apologizing for not sending it earlier to thank us officially for everything we did in his quest to find Thena and Phoebe.

We truly believe that all the “Thank you” and acknowledgments should be given to Ted, for reminding us the reasons we fight for strays, and teaching us that we should not be discouraged, for showing us that there are still Humans our there….

"This letter is delinquent in coming. It is too long overdue, for which I apologize. I also apologize that I do not have a Greek keyboard, or the education in Greek to use one.

Last November there was a search for a stray dog in Greece by a retired Canadian soldier. The search was not an easy one, but it was successful, and resulted in saving two dogs, and bringing them to their forever home in Canada. This is old news now, and this letter is not about that, but about the people who made it possible.

The search and happy result would probably never have even gotten off the ground were it not for the assistance of Dianne Aldan (“Tails From Greece”), who’s honest dedication to saving animals and connections with the KAZ shelter in Markopoulo got things started. Dianne was our first point of contact for “Operation Thena”, and her connection with Vana Theodoridou at the KAZ shelter in Markopoulo got things rolling. Vana’s contact, Giorgos Dritsas, confirmed that Thena had been sighted, and arrangements were made to try to find her again. Vana took the lead when I arrived, chauffering, sorting out details, loaning me a cell phone and assisting in every way until the elusive Thena was found, rescued from her terrible situation, and flown to Canada. She kept contact with Peggy in Canada, to update her on activities, and she & Fifi Marcou allowed me to stay at the KAZ shelter with an ill “Thena2” (Phoebe), and later with Thena.

It is important to recognize that either Dianne, Vana or Fifi, (or all) could have easily said “He’s not looking for one of our dogs, just one currently running the streets. This really doesn’t help us reduce our rescue population, so forget it.” This would have been entirely understandable, but love and genuine concern for homeless strays was paramount, and both went out of their way to do everything they could. It was a great experience to meet the wonderful volunteers at KAZ.

Thena and Phoebe are now safe and happy here in Kingston, giving and receiving love and affection previously unknown to them on the cruel streets of Loutraki, due primarily to the selfless efforts of “KAZ” and “Tails” and the warm hearts that give so much to make them work.

“Tails” - Dianne & George Aldan

“KAZ” - Fifi Marcou & Vana Theodoridou / Giorgos Dritsas (a KAZ contact)

Manolis / Archondoula / Kaiti / Fotini / Mara / “John” - (20 years a soldier) David (who fed me too much)

We will never forget them.

Ted & Peggy Davidson, Thena & Phoebe."

Σωστε τον πολιτισμο μας...!

Το Καταφυγιο ειναι ευαισθητοποιημενο οχι μονο απεναντι στις τετραποδες ψυχουλες που με μεγαλο κοπο και αγωνα προσπαθει να βοηθησει αλλα και απεναντι στα θεματα που αφορουν τον ιδιο μας τον πολιτισμο...

Στις 13 Ιανουαριου στις 15.00 το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο συνεδριάζει για το ναό της Αγροτέρας Αρτέμιδος.

Μπείτε στην ιστοσελίδα

www.artemisagrotera.org/gr/petition.asp

για περισσότερες πληροφορίες και αν θέλετε υπογράφετε για να διατηρηθεί ο ναός.

"Ο αρχαιολογικός χώρος όπου βρίσκονται τα θεμέλια του παριλίσσιου ιωνικού ναού της Αγροτέρας Αρτέμιδος, από τις σημαντικότερες ιστορικά αρχαιολογικές τοποθεσίες στο κέντρο των Αθηνών κινδυνεύει. O λόγος είναι η έλλειψη πολιτικής βούλησης από τους εκάστοτε Υπουργούς πολιτισμού, να προσκομίσουν το τίμημα για την απαλλοτρίωση του χώρου, την περαιτέρω ανασκαφή, ανάδειξη και απόδοση του στους πολίτες των Αθηνών.

Ενώ το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο έχει γνωμοδοτήσει 7 φορές σε διάρκεια 40 χρόνων για την άμεση απαλλοτρίωση, προστασία και ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου, ο Υπουργός Πολιτισμού αναπέμπει το θέμα στο συμβούλιο προτείνοντας έμεσα την οικοδόμηση του χώρου.

Εμείς οι υπογράφοντες αντιστεκόμαστε σθεναρά στην οικοπεδοποίηση των ιερών αρχαιολογικών χώρων. Οι κυβερνήσεις έχουν το χρέος να προστατεύουν την παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά και να την αποδίδουν στις γενεές που ακολουθούν. Ζητούμε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την βουλή των Ελλήνων και όλες τις αρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες να δράσουν υπέρ της προστασίας του χώρου αυτού."

Χριστουγεννιατικη Ιστορια τον Νοεμβριο

Ήταν αρχές Νοεμβρίου όταν η Νταϊάν, πρόεδρος του Καναδέζικου φιλοζωικού σωματείου που συνεργάζεται με το ΚΑΖ και μεριμνά για την ευζωία των ζώων του που έχουν υιοθετηθεί στον Καναδά, μας έγραψε για να μας ενημερώσει ότι ένας συμπατριώτης της χρειάζεται την βοήθειά μας για να εντοπίσει την σκυλίτσα που είχε λατρέψει στις διακοπές του στην Ελλάδα.

Ο Ted Davidson, συνταξιούχος στρατιωτικός, είχε έρθει στην Ελλάδα τον Σεπτέμβριο, μαζί με την γυναίκα του κι άλλα δύο φιλικά ζευγάρια, για διακοπές. Κάθε πρωί, από το χάραμα, συνήθιζε να περπατάει μέχρι την πόλη για να πάρει φρέσκα κρουασάν από το φούρνο για το πρωινό και σε μια από αυτές τις βόλτες του την είδε για πρώτη φορά! Ήταν μια ξανθιά σκυλίτσα με ολόρθα αυτιά, πολύ φοβισμένη όμως για να πλησιάσει κάποιον άνθρωπο.

Η τρυφερότητά του όμως προς αυτό το ζώο, το καθημερινό πρωινό ραντεβού τους και τα μεζεδάκια που της κρατούσε, την έκαναν να τον πλησιάσει και να τον αφήσει να την αγγίξει. Κι έτσι ξεκίνησε ένα βαθύ δέσιμο και μια ήρεμη αλλά μεγάλη φιλία ανάμεσα στο αδεσποτάκι, που του είχε δώσει το όνομα Θήνα (από το Αθήνα) και τον Καναδό.Δύο μέρες πριν φύγει για το ταξίδι της επιστροφής την έχασε. Δεν ήταν εκεί που τον περίμενε κάθε πρωί. Την έψαξε σ’ όλη τη πόλη μέχρι που την βρήκε ξαπλωμένη σ’ ένα δημόσιο κηπάκι.

Ήταν χτυπημένη με πληγές στο κεφάλι, στο πρόσωπο, στο στήθος και με σπασμένο το ένα μπροστινό της πόδι. Έκατσε δίπλα της και την αγκάλιασε. Το χτυπημένο της κορμάκι έτρεμε και του έτεινε το σπασμένο πόδι της σαν να του έλεγε «κάνε κάτι, βοήθησέ με». Ο Τεντ δεν μπορούσε να την σηκώσει, ταξί δεν έβλεπε πουθενά, κτηνιάτρους δεν ήξερε. Επέστρεψε τρέχοντας στο σπίτι που έμεναν για να ζητήσει βοήθεια από την γυναίκα του και τους φίλους τους. Όταν γύρισαν στο σημείο που την είχε αφήσει, αυτή είχε φύγει κι όλες οι προσπάθειές τους να την βρουν τις επόμενες δύο μέρες απέβησαν άκαρπες. Ο Τεντ γύρισε στην πατρίδα του με την μορφή της σκυλίτσας χαραγμένη στο μυαλό του. Αισθανόταν ότι την είχε εγκαταλείψει. Ότι πρόδωσε την εμπιστοσύνη της κι ενώ εκείνη τον χρειαζόταν αυτός έφυγε.

Ο πόλεμος του μυαλού με την καρδιά κράτησε ένα περίπου μήνα και το ζάρι τελικά έπεσε! Θα γύριζε στην Ελλάδα να ψάξει να την βρει και να την πάρει μαζί του. Η αίσθηση ευθύνης του απέναντι σ’ αυτό το ζώο ήταν σημαντικότερη απ’ ό,τι κι αν έλεγε η λογική του.

Έτσι ήρθαμε σε επαφή μαζί του για να δούμε αν μπορούμε και πώς να τον βοηθήσουμε σ’ αυτή την αναζήτηση. Ήδη είχαμε μιλήσει με εθελοντή της πόλης που ζούσε η σκυλίτσα και μας είχε διαβεβαιώσει πως την είχε δει, ή τουλάχιστον είχε δει μία σκυλίτσα με αυτά τα χαρακτηριστικά και με μπροστινό πόδι που κούτσαινε. Σημάδι ότι το κοριτσάκι ζούσε ακόμα πριν από μερικές μέρες.

Έφτασε στο αεροδρόμιο κι από κει τον παραλάβαμε και τον μεταφέραμε στην πόλη, του βρήκαμε ξενοδοχείο και ξεκινήσαμε μαζί του να χτενίζουμε την πόλη. Δεν ήταν πουθενά. Τελικά ο Καναδός έμεινε στο ξενοδοχείο, θα ξανάβγαινε πάλι με το σκοτάδι για να την ψάξει.

Οι μέρες περνούσαν και δεν την έβλεπε πουθενά. Στις καθημερινές μας τηλεφωνικές συνομιλίες, του είχαμε δανείσει ένα κινητό τηλέφωνο για να μας πάρει μόλις την έβρισκε, ακουγόταν όλο και πιο απογοητευμένος. Είχε όμως βρει παρέα στις βόλτες του προς αναζήτηση, μία άλλη σκυλίτσα, πολύ φιλική και χαδιάρα, που έμοιαζε της Θήνας και τον ακολουθούσε όπου πήγαινε. Τελικά ένα βράδυ του τηλεφώνησε κάποιος εθελοντής. Την είχε δει και θα περνούσε από το ξενοδοχείο να τον πάρει με το αυτοκίνητο για να πάνε να την πιάσουν. Πήγαν εκεί που είχε φανεί και όντως ήταν εκείνη. Αγριεμένη και φοβισμένη όμως και περιτριγυρισμένη από μία ολόκληρη αγέλη αρσενικών σκύλων που δεν άφηναν κανέναν να πλησιάσει. Η ίδια, στην θέα των ανθρώπων, τράπηκε σε φυγή. Ο Καναδός κατάλαβε ότι δεν είχε καμία ελπίδα να την πλησιάσει, ο χρόνος του τελείωνε, έπρεπε να επιστρέψει.

Την άλλη μέρα μας ειδοποίησε ότι δεν μπορούσε να πιάσει το ζώο και θα ήθελε να επιστρέψει στο καταφύγιο, θα ήθελε όμως να πάρει μαζί του την δεύτερη σκυλίτσα με την οποία είχε πιάσει φιλίες που την ονόμασε Θήνα 2. Στην ηλεκτρονική αλληλογραφία με την Πέγκυ, την γυναίκα του, που είχαμε όλο αυτό το διάστημα είχαμε διαπιστώσει ότι τον στήριζε απόλυτα σ’ αυτή του την αναζήτηση για το σκυλί που αγάπησε κι αισθάνθηκε υπεύθυνος. Μας είχε γράψει σε ένα από ταe-mail της να πούμε στον Τεντ να μην τολμήσει να γυρίσει χωρίς σκυλί στον Καναδά. Να βρει κάποιο άλλο αδέσποτο και να το σώσει αν δεν βρει την Θήνα.

Πράγματι πήγαμε στην πόλη που έψαχνε ο Τεντ για να τον πάρουμε και να γυρίσουμε στο καταφύγιο όπου θα τον φιλοξενούσαμε μέχρι να φύγει. Περήφανος μας έδειξε την Θήνα 2! Αφού δεν μπορούσε να πιάσει την πρώτη Θήνα, θα έσωζε από τους δρόμους την σωσία της.Πριν φύγουμε για το Μαρκόπουλο, πήγαμε την Θήνα 2 σ’ έναν τοπικό κτηνίατρο να της πάρει αίμα και να την εξετάσει.

Στο Καταφύγιο ήταν όλα έτοιμα για να υποδεχτούν τους δύο φιλοξενούμενούς μας. Το μικρό δωμάτιο/ξενώνας όπου θα έμενε ο Τεντ με το καινούργιο του κορίτσι, το οποίο όμως μα επεφύλασσε μία δυσάρεστη έκπληξη. Την νύχτα και την επόμενη ημέρα καταταλαιπωρήθηκε με διάρροιες και εμέτους. Οροί, φάρμακα, ο κτηνίατρος παρών κάθε μέρα και το ρολόϊ μετρούσε τα λεπτά και τις ώρες που μας έφερναν κοντύτερα στην ημέρα αναχώρησης του Τεντ.Ένα ηλεκτρονικό οικογενειακό συμβούλιο μεταξύ Καναδά και Μαρκόπουλου με μεσολαβητή τον υπολογιστή του ΚΑΖ αποφάσισε ότι ο Τεντ έπρεπε να αναβάλει την αναχώρησή του μέχρι να γίνει η Θήνα 2 καλά για να μπορεί να ταξιδέψει. Άλλη ταραχή με την αεροπορική εταιρία που δεν έκανε την αλλαγή από την Αθήνα. Έπρεπε να γίνει από την πόλη του Καναδά απ’ όπου εκδόθηκε το εισιτήριο και το πρόστιμο βαρύ, σχεδόν όσο είχε στοιχίσει το εισιτήριο αρχικά!

Η Θήνα 2 αργά αλλά σταθερά βάδιζε προς την πλήρη ίαση κι ο Τεντ περνούσε τις ημέρες του κρατώντας της παρέα και απολαμβάνοντας τις εξαίσιες λιακάδες του Νοέμβρη. Μια μέρα του χτύπησα την πόρτα να τον ρωτήσω κάτι και τους βρήκα, τη Θήνα ξαπλωμένη φαρδιά πλατιά στο κρεβάτι του να μασουλάει μία κάλτσα του και τον Τεντ στριμωγμένο στα πόδια του κρεβατιού να διαβάζει ένα βιβλίο! «Πάμε μια βόλτα μέχρι την πόλη να κάνουμε μία τελευταία προσπάθεια μήπως και βρούμε την Θήνα1;» ήταν η πρόταση του Καταφυγίου. Τα μάτια του άστραψαν και συμφώνησε ενθουσιασμένος. Η Πέγκυ που είχε ερωτηθεί σε προηγούμενο mail μας αν υπήρχε χώρος στο σπίτι τους για δύο Θήνες αν τελικά βρίσκαμε και την άλλη, είχε απαντήσει «Το σπίτι των Davidson πάντα θα έχει χώρο για 3 σκυλιά!»Σημειωτέον είχαν στο σπίτι την Μίτζι, την σκυλίτσα που είχαν πάρει πριν από δύο χρόνια από το καταφύγιο της πόλης τους. Κι εδώ πρέπει να προσθέσουμε ότι πριν φύγει ο Τεντ από τον Καναδά, έκανε το ζευγάρι μία δωρεά στο τοπικό τους καταφύγιο ισόποση με τα έξοδα του ταξιδιού του Τεντ στην Ελλάδα...

Την επόμενη ημέρα το πρωί περιμέναμε στο Καταφύγιο το συνεργείο της τηλεόρασης του Σκάϊ, της εκπομπής «Παρά Τρίχα» για μία συνέντευξη του Τεντ. Στον Καναδά είχε γίνει γνωστή η Οδύσσειά του και το ταξίδι του για να βρει την σκυλίτσα «του», οι εφημερίδες ήταν γεμάτες από άρθρα και το ραδιόφωνο κι η τηλεόραση παρουσίαζαν συνεντεύξεις της Πέγκυ και της Νταϊάν. Ο Τεντ κάθε τόσο μουρμούριζε «Τί θέλουν από μένα! Εγώ είμαι ένας πρώην στρατιωτικός και δεν έχω καμία σχέση με τη δημοσιότητα και τα ΜΜΕ. Το σκυλί μου ψάχνω να βρω, δεν έκανα δα και τίποτα σπουδαίο»...

Μετά την συνέντευξη ξεκινήσαμε για το δίωρο ταξίδι στην πόλη της Θήνας με το αυτοκίνητο του Σκάϊ πίσω μας. Παρκάραμε και κατεβήκαμε όλοι σε αναζήτηση της Θήνας. Δεν είχαμε κάνει δυο βήματα και μας πήρε από πίσω ένα αδεσποτάκι και μετά κόλλησε κι ένα δεύτερο. Είμαστε όλοι μας μια παρέα γεμάτη αγωνία, εμείς αν θα βρούμε την Θήνα και τα αδεσποτάκια αν θα τους ξαναδώσει ο Τεντ από εκείνες τις νόστιμες λιχουδιές που έκρυβε στη τσέπη του. Και σε μια στιγμή σταματήσαμε απότομα. Στην παραλία είδαμε κάτι που έμοιαζε με πέτρα, αλλά έμοιαζε και με νάϋλον σακούλα, θα μπορούσε όμως να είναι κι ένας σκύλος κουλουριασμένος. Ο Τεντ βάδισε αργά προς τα εκεί ψιθυρίζοντας «ίσως είναι αυτή, μάλλον είναι αυτή». Κι όταν τα μεγάλα αυτιά σηκώθηκαν ακούστηκε το ψιθύρισμά του πνιχτό από τη συγκίνηση «αυτή είναι!»

Το πρωτο "γεια" της επανασυνδεσης

Την πλησίασε κι αυτή σηκώθηκε. Έκανε δυο βήματα πίσω κοιτώντας τον και κουνώντας την ουρά της διστακτικά. Το ένα αδεσποτάκι παραλίγο να χαλάσει όλη την επιχείρηση. Είχε ξαπλώσει ανάσκελα στα πόδια του Τεντ περιμένοντας κι άλλη λιχουδιά. Του πετούσε ο Τεντ λιχουδιές μακριά για να το απομακρύνει κι αυτό τις κατάπινε στο δευτερόλεπτο και ξαναγύριζε. Τελικά η Θήνα τον αναγνώρισε!Τον πλησίασε με τα αυτιά της κάτω κουνώντας την ουρά της κι εκεί ο Τεντ την αγκάλιασε ψιθυρίζοντάς της τα δικά τους τρυφερά λόγια που λέγανε πριν δυο μήνες, της πέρασε το λουρί στο λαιμό και την οδήγησε στο αυτοκίνητο. Δεν μας κρατούσε πια τίποτα εκεί. Στο δρόμο για το Καταφύγιο περάσαμε από τον κτηνίατρό μας να την εξετάσει και να της πάρει αίμα και τελικά φτάσαμε στο Καταφύγιο, όλοι μας κουρασμένοι, ευτυχισμένοι και βαθιά ικανοποιημένοι που η «επιχείρηση Θήνα» στέφθηκε από επιτυχία.

Ενα φιλι απο την Θηνα - Ενα χαδι απο την Φοιβη

Την άλλη μέρα το πρωί όταν πήγαμε στο Καταφύγιο βρήκαμε τους τρεις τους μ’ ένα χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά. Τα κορίτσια έπαιζαν στον ήλιο στον μπροστινό κήπο και χοροπήδαγαν σαν τα κατσίκια, κι ο Τεντ τις παρακολουθούσε χαμογελώντας και καμαρώνοντάς τες. Η πρώτη αγαπημένη του Τεντ κράτησε το όνομα Θήνα και η δεύτερη ονομάστηκε, σύμφωνα με την επιθυμία της Πέγκυ, Φοίβη.

Πίσω στον Καναδά, το σπίτι των Davidson έχει γεμίσει ζωή και ποδοβολητά. Η Θήνα δεν ξεκολλάει από το πλευρό του Τεντ κι η Φοίβη, αφού είχε μερικές θερμές συζητήσεις με την Μίτζι για το ποιανού είναι το σπίτι, η μαμά κι ο μπαμπάς, φροντίζει για όλες τις πιθανές και απίθανες σκανταλιές. Πάντως κι οι δύο βρήκαν τη βόλτα για ψώνια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, ιδιαίτερα αφού όλοι που τους συναντούσαν στο δρόμο και ξέροντας την ιστορία τους από τα μέσα ενημέρωσης είχαν και μια λιχουδιά ή ένα χάϊδεμα στο κεφαλάκι τους να τους προσφέρουν.

η μαμα Πεγκυ στο αεροδρομιο με δωρα για τα κοριτσια

Η ιστορία του Καναδού που ταξίδεψε 8.000 χιλιόμετρα για να βρει το σκυλί που του έκλεψε τη καρδιά και που όταν του ζήτησε βοήθεια δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί, μας έκανε να αναθεωρήσουμε την άποψή μας για την πίστη του σκύλου προς τον άνθρωπο. Ενίοτε κι ένας άνθρωπος μπορεί να είναι το ίδιο πιστός προς τον σκύλο του, όσο κι ο σκύλος προς τον άνθρωπό του. Υπάρχει τουλάχιστον ένα καταγεγραμμένο παράδειγμα. Ο Τεντ κι η Θήνα του. Και η Φοίβη που δεν ήξερε μέχρι εκείνη τη στιγμή τί της επιφύλασσε το άστρο της.

Τεντ και Πέγκυ, σας ευχαριστούμε που μας δώσατε την ευκαιρία να σας γνωρίσουμε και να σας βοηθήσουμε. Ήταν τιμή για μας!

Θήνα και Φοίβη ευχηθείτε ανάλογη τύχη και στα άλλα αδέλφια σας που σας συντρόφευαν στους δρόμους!

Καταφύγιο Αδέσποτων Ζώων ΚΑΖ

Για την ημερομηνία της συνέντευξης και του φιλμ που γύρισε ο Σκάϊ θα ενημερωθείτε πάλι από το Blog

Ο Τεντ και οι "κορες" του ασφαλεις στο σπιτι τους

Από τον Μικρό Πρίγκηπα του Αντουάν Ντε Σαιντ Εξυπερύ
..."Όχι," είπε ο Μικρός Πρίγκηπας. “Ψάχνω για φίλους”. Τι θα πει εξημερώνω;"
"Είναι μια πράξη που παραμελείται πάρα πολύ συχνά" είπε η Αλεπού.”Εξημερώνω σημαίνει κάνω δεσμούς" “Κάνω δεσμούς;"
"Ακριβώς αυτό" είπε η Αλεπού. "Για μένα δεν είσαι τίποτα περισσότερο από ένα μικρό αγόρι όμοιο με εκατό χιλιάδες άλλα μικρά αγόρια. Και δεν σε χρειάζομαι. Και εσύ, από τη δική σου πλευρά, δεν με έχεις καμία ανάγκη. Για σένα δεν είμαι τίποτα περισσότερο από μια αλεπού όπως εκατό χιλιάδες άλλες αλεπούδες. Αλλά αν με εξημερώσεις, τότε θα χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον. Για μένα θα είσαι μοναδικός σε όλο τον κόσμο. Για σένα θα είμαι μοναδική σε όλο τον κόσμο…”

"Αρχίζω να καταλαβαίνω" είπε ο Μικρός Πρίγκηπας. “Υπάρχει ένα τριαντάφυλλο… Νομίζω με έχει εξημερώσει…”…

...........................................................................................

... "Και γύρισε προς την αλεπού.

- Γεια σου, είπε ...

- Γεια σου, είπε η αλεπού. Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: δεν βλέπει κανείς πολύ καλά παρά μονάχα με την καρδιά. Ότι είναι σημαντικό, δεν το βλέπουν τα μάτια.

- Ότι είναι σημαντικό δεν το βλέπουν τα μάτια, επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.

- Είναι ο χρόνος που έχεις χάσει για το τριαντάφυλλό σου και που το κάνει τόσο σημαντικό." ...

Η θεση του RSPCA για τις υιοθεσιες στο εξωτερικο

27/10/2009

Yπάρχει ιδιαίτερη προσοχή στο θέμα της εξαγωγής σκύλων και γατών σε άλλες χώρες,παρά το αν θεωρείται καλή κίνηση στο θέμα του ελέγχου των αδέσποτων και των κινδύνων από πίσω.

Η RSPCA λειτουργεί σε πάνω από 30 Ευρωπαϊκές χώρες, πολλές από τις οποίες έχουν ακόμα πρόλβημα με τα αδέσποτα σκυλιά και γατιά και δεν μπορούν να υιοθετήσουν αρκετά από αυτά ώστε να ικανοποιηθεί η ''προσφορά''. Φυσικά είναι προτιμότερο για τα ζώα να βρίσκουν ένα σπίτι όσο πιο κοντά γίνεται.Σήμερα όμως αυτό δεν είναι δυνατό σε πολλές χώρες.

Έτσι πολλές οργανώσεις έχουν ένα καλά οργανωμένο σύστημα υιοθεσιών, στέλνοντας σκύλους και γάτες από χώρες όπως η Τουρκία, η Ισπανία και η Ελλάδα,σε χώρες όπως η Ολλανδία, η Γερμανία και η Σουηδία. Το σύστημα λειτουργεί σωστά - η αποστολή σκύλων και γατών από χώρες όπου υπάρχουν σε μεγάλους αριθμούς, σε χώρες όπου υπάρχουν λίγα.
Όλοι κερδίζουν και κυρίως οι σκύλοι και οι γάτες που βρίσκουν καλά σπίτια.

Η μεταφορά των ζώων σε άλλες χώρες ελέγχεται καλά - Ευρωπαϊκοί νόμοι εξασφαλίζουν ότι τα σκυλιά που υιοθετούνται είναι ταυτοποιημένα, υγιή και ταξιδεύουν υπό καλές συνθήκες.Πολλές αεροπορικές εταιρίες μεταφέρουν με χαρά αυτά τα σκυλιά και τις γάτες.Οι οργανώσεις για τα ζώα σε αυτές τις χώρες εξασφαλίζουν ότι παραδίδονται στα νέα τους σπίτια γρήγορα και παρακολουθούν τα σκυλιά και τις γάτες για να δουν πώς θα προσαρμοστούν.

Η RSPCA έχει ακούσει πολλές φήμες για σκυλιά και γάτες που πηγαίνουν σε εργαστήριασε άλλες χώρες. Αυτό είναι τελείως ψέμματα και δεν έχει συμβεί ποτέ στην Ευραπαϊκή Ένωση.Όχι μόνο είναι παράνομο να χρησιμοποιηθούν αδέσποτα σκυλιά ή γάτες σε εργαστήρια,αλλά και μη πρακτικό - τα εργαστήρια χρειάζονται συγκεκριμένα είδη ζώων και γι αυτό εκτρέφουν οι ίδιοι.

Δεν θέλουν ή δεν χρειάζονται σκυλιά και γάτες από άλλες χώρες.
Αλλά είναι μια φήμη που έχει εξαπλωθεί και δυστυχώς έχει αποτρέψει πολά σκυλιά και γάτεςνα βρουν μια καλύτερη ζωή σε μια άλλη χώρα.
Τι θα προτιμούσατε - ένα σκυλί ή μια γάτα από την Ελλάδα να έχει μια καλύτερη ζωή και ένα καλό σπίτι στην Ολλανδία ή να μείνει στην Ελλάδα, στους δρόμους, όπου υπάρχει μικρήπιθανότητα καλής ζωής?

Μετάφραση: Κλειάννα Μαλαματίνα

Αγγλικό Κείμενο(παρατίθεται παρακάτω):

David Bowles
Head, External Affairs
RSPCA
International Department

RSPCA, Wilberforce Way, Southwater, Horsham, West Sussex RH13 9RS
Tel (UK) 0870 7540 373 Tel (International) 44 870 7540 373 or 44 1403 821 000 ext. 373
Fax (UK) 0870 7530 059 Fax (International) 44 870 7530 059 or 44 1403 732 121
Website: http://www.rspca.org.uk Email: international@rspca.org Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. .

Αγγλικό κείμενο:

Royal Society for the Prevention of Cruelty to Animals

Patrons HM The Queen

27 November 2009

There has been a lot of attention on the export of dogs and cats to other countries, whether this is a good part of stray control and the risks behind it. The RSPCA works in over 30 European countries, many of which still have a stray dog and cat problem and cannot adopt enough dogs and cats at home to satisfy the supply of dogs and cats. Of course it is preferable for all dogs and cats to be rehomed as close to home as possible. At present though this is not possible in many countries. So many organisations operate a good rehoming system sending dogs and cats from countries such as Turkey, Spain and Greece to countries such as Netherlands, Germany and Sweden. The system works well - sending dogs and cats from countries where there are too many to countries where there are too little. Everyone wins especially the dogs or cats which find good homes.

The transport of animals to other countries is well controlled - European laws ensures dogs being rehomed are identified, healthy and travel in good conditions. Many airlines are pleased to transport these dogs and cats. The animal groups in these countries ensure that they are delivered to new homes quickly and follow up on the dogs and cats to see how they adapt.

The RSPCA has heard many rumours about dogs and cats going to laboratories in other countries. This is entirely false and has never happened in the European Union. Not only is it illegal to use stray dogs or cats in laboratories, it is also impractical - laboratories need certain kinds of animals and so breed their own. They do not want or need dogs or cats from other countries. But is a rumour that has spread and unfortunately has prevented many dogs or cats from getting a better life in another country. What would you prefer - a Greek dog or cat to have a better life and a loving home in Netherlands or to stay in Greece on the streets where there is little prospect of a good life?


David Bowles
Head, External Affairs
RSPCA

International Department

RSPCA, Wilberforce Way, Southwater, Horsham, West Sussex RH13 9RS
Tel (UK) 0870 7540 373 Tel (International) 44 870 7540 373 or 44 1403 821 000 ext. 373
Fax (UK) 0870 7530 059 Fax (International) 44 870 7530 059 or 44 1403 732 121
Website: http://www.rspca.org.uk Email: international@rspca.org Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. .

source: www.strayshelp.gr

Νεο κολαστηριο σκυλων - A new puppy mill has been revealed

Ενα νεο κολαστηριο σκυλων και οχι μονο ανακαλυφτηκε στο Αλεποχωρι μετα απο καταγγελιες των κατοικων του Αλεποχωριου στην εκπομπη "Παρα τριχα".

Μετα απο κινητοποιηση του stray.gr και εισαγγελικη εντολη ξεκινησε μια μεγαλη προσπαθεια μεταφορας των ζωων απο τον χωρο αυτο. Εθελοντες του ΚΑΖ, δωσανε το παρον τους βοηθωντας στην μεταφορα.

Αυτη τη στιγμη υπαρχει αμεση αναγκη φιλοξενειας των σκυλιων, απο μεγαλοσωμα, μεσαιου τυπου και μικροσωμα. Οποιος μπορει να βοηθησει να επικοινωνησει μαζι μας για λεπτομερειες.

Μεγαλη αναγκη υπαρχει για τροφες, αμπουλες - χαπια αποπαρασιτωσης- κολλαρα και στηριξη ως προς τα κτηνιατρικα τους εξοδα.

Φωτογραφιες απο τα ζως μπορειτε να δειτε :

http://www.facebook.com/album.php?aid=124717&id=765586771&page=2

Βιντεο της αποκαλυψης και της εξελιξης απο το ΣΚΑΙ :

http://www.facebook.com/l/1811e;www.skai.gr/player/tv/?mmid=106784

http://www.skai.gr/player/TV/?MMID=106836

A new puppy mill was revealed in the area of Aleopohori, after the people that lived in the around area informed the TV program "Para Triha"

After the movements of Stray.gr and the courts order, a great effort was made on Saturday in order to move all the dogs from that place. Volunteers from KAZ shelter also participated, helping with the movement of the dogs.

At this stage there is a great need to find foster homes for the dogs. There are all sort of sizes and breeds. Who ever can help please contact us for more details.

Also a great need for de-worming pipettes and pills, to tick collars and veterinary expenses until a solution is found for these animals.

Photos of the animals can be seen :

http://www.facebook.com/album.php?aid=124717&id=765586771&page=2

Video of the history

http://www.facebook.com/l/1811e;www.skai.gr/player/tv/?mmid=106784

http://www.skai.gr/player/TV/?MMID=106836

A Marine and a Mutt are reunited!!!

If you missed it, the "Today" show on NBC featured the story of a Marine who made friends with a dog in Iraq named Nubs. It's no ordinary story, though.

The fact the two of them were sitting in a New York studio on Monday was impressive in itself. It wasn't supposed to happen. Military rules are written to prevent this sort of thing - soldiers cannot have pets in war zones. Period.

But it happens, as we've written about previously. In this case, Maj. Brian Dennis, a Marine pilot who first came across Nubs in October 2007 at a border fort, befriended the dog, got him to California and has written a children's book about their adventure: "Nubs: The True Story of a Mutt, a Marine & a Miracle," published by Little, Brown Young Readers.

"As soon as I met him, he just kind of jumped up and I started playing with him," Dennis said. "The first time we ever met, he just kind of flipped over. I started rubbing his belly. Really, my whole team, we just kind of bonded with him as soon as we met him."

Nubs got his name because his ears had been lopped off by an Iraqi soldier. It's a common procedure, done so that there's less for another dog to grab in case of a fight, but also to make the dogs tougher. As Dennis said, "It didn't make much sense to me."

Dennis figured he had seen the last of Nubs when he was transferred to another fort 70-75 miles away on the Iraqi border. But as his convoy of soldiers pulled out, the dog followed. And followed.

Somehow, Nubs made it all the way to where Dennis was stationed. It took him a couple of days, but he was not going to be denied. "It was the craziest thing when he walked up," Dennis recalled. "It was just amazing."

Now, the two are together, thanks to donations that helped Dennis bring his dog home. It's clearly an enduring friendship.

Source: www.blogs.dogtime.com

Fund raising event in Canada

We just received some photos from the Fund Raising Event - our supporter in Canada organised "Tails from Greece". A great day, a lot of positive vibes and of course a nice reunion for the dogs that spent some of their time at our shelter and managed to find briliant homes in Canada. We would like to take this opportunity and thank every one in person for taking such great care of our babies!!!

Enjoy.....

"Οι δειλοί που λένε πως έχουν άποψη αλλά δεν τολμούν να την εκφράσουν επώνυμα."

Οι "άνθρωποι" που νομίζουν ότι ο κόσμος έγινε γι αυτούς και μόνο και δεν χωρά κανένας άλλος". Φίλος του Καταφυγίου στην Νίκαια έλαβε το άνωθεν προειδοποιητικό μήνυμα απο άγνωστο της περιοχής του και μας το έστειλε με το παρακάτω σημείωμα

27-10-2009

Την συγκεκριμένο αυτό προειδοποιητικό γράμμα το λάβαμε σήμερα το πρωί.

Είχε ριχθεί στην βεράντα φιλικού ζευγαριού προφανώς κατά την διάρκεια της νύχτας.

Ο άγνωστος 'ψυχάκιας' σταυροφόρος κατά των μικροβίων όπως φαίνεται έχει και το σθένος να απειλεί με φόλες κατά των αδέσποτων για να μας γλιτώσει όπως πιστεύει από τα μικρόβια.

Το φιλικό ζευγάρι όπου έλαβε αυτήν την απειλητική επιστολή τυγχάνει να έχουν ένα μικρόσωμο σκυλάκι, παράλληλα δε να ταΐζουν και ορισμένα αδέσποτα γατάκια τα οποία έρχονται στην περίμετρο του σπιτιού τους.

Τυχαίνει και εγώ να είμαι κάτοχος σκύλου και 2 γατιών παράλληλα δε να φροντίζω και αρκετά αδέσποτα γατιά της περιοχής μου, όπως καταλαβαίνετε είναι αρκετά μεγάλη η αγανάκτησης μας έπειτα από αυτήν την απειλητική επιστολή αυτού του 'θρασύδειλου καραγκιζόπουλου' όπου νομίζει με τις φόλες προς τα άμοιρα αυτά ζωάκια θα σωθεί από τα μικρόβια όπως επικαλείται.

Δυστυχώς για όλους εμάς που πονάμε και φροντίζουμε όλα αυτά τα αδέσποτα υπάρχουν αρκετές εκατοντάδες τριγύρω μας από τέτοιου είδους ευνουχισμένες προσωπικότητες όπου το μόνο σκοπό που έχουν στο μυαλό τους είναι να εφαρμόζουν τη βία και τη διαστροφή τους κατά των ζωών.

Η κριτική δική σας....

Η φάρμα των «ζώων» - Κοσμάς Βίδος

Το πρόβλημα με τα ζώα - αδέσποτα ή μη - που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει η Αθήνα, η Ελλάδα γενικότερα, είναι μία από τις μεγαλύτερες ντροπές του έθνους. Με τις πεινασμένες αγέλες σκύλων που περιφέρονται στους δρόμους και τρώνε από τα σκουπίδια να αποκαλύπτουν το πραγματικό, αποτρόπαιο πρόσωπό μας, πίσω από το προσωπείο των πολιτισμένων Ευρωπαίων που με τόση άνεση και έπαρση έχουμε φορέσει. Με εκείνους που φιλοξενούν σκύλους στο σπίτι τους να μην ξέρουν πού να τους βγάλουν για να κάνουν την ανάγκη τους: στα πάρκα απαγορεύεται, στα αλσύλλια και στους δρόμους υφίστανται την οργή εκείνων που δεν θέλουν να βλέπουν ζώο ούτε ζωγραφιστό - δηλαδή της πλειονότητας των Ελλήνων. Αλλά και με όλους μας, ζωόφιλους ή μη, να μην μπορούμε να περπατήσουμε σε δρόμους σπαρμένους με ακαθαρσίες, καθώς ελάχιστοι ιδιοκτήτες ζώων μαζεύουν (όπως θα έπρεπε) τα περιττώματα των «θησαυρών» τους. Αν και, ακόμη και εγώ που τα μαζεύω, έχω πολλές φορές δεχτεί επίθεση από συγκατοίκους μου στην τρέλα την οποία ζω καθημερινά, από γείτονες που ενοχλούνται και μόνο επειδή με βλέπουν με σκύλο. «Δεν είστε ζωόφιλοι εσείς που κλείνετε τα σκυλιά στα διαμερίσματα» μου φώναξε τις προάλλες στον δρόμο μια ηλικιωμένη, λες και είχα κλείσει στο δικό της διαμέρισμα τον κόπρο που μάζεψα όταν πέθανε η κυρία του (και κανένας δεν τον ήθελε). «Ενώ είστε εσείς ζωόφιλοι που βλέπετε σκύλο να σας κουνάει την ουρά και τρέχετε να φύγετε σαν να σας κυνηγάει ανακόντα» της απάντησα εκνευρισμένος. Αμφιβάλλω όμως αν γνώριζε τι είναι η ανακόντα.


Εκείνη το μόνο που γνώριζε είναι ότι τα σκυλιά δεν έχουν θέση στον κόσμο της. Δεν φταίει. Μεγαλωμένη σε μια κοινωνία όπου το ζώο είναι συνώνυμο με τη βρωμιά, όπου προτιμάμε να πετάμε τα αποφάγια μας στα σκουπίδια από το να τα ρίξουμε στα πεινασμένα σκυλιά και γατιά του δρόμου, όπου πιστεύουμε ότι ακόμη και η δεκοχτούρα που θα καθίσει στο παράθυρό μας μπορεί να μας κολλήσει την ανίατη αρρώστια που θα μας αποτελειώσει, δεν κατάφερε ποτέ να κοιτάξει παραπέρα, να μάθει πώς συμπεριφέρονται στα ζώα τους οι πραγματικά πολιτισμένοι λαοί, να απαλλαγεί από τους φόβους της, να δει στα μάτια ενός ουσιαστικά ανυπεράσπιστου πλάσματος την ευγνωμοσύνη και την αγάπη τη στιγμή που θα το φροντίσει. Λυπάμαι τους ανθρώπους που δεν μπορούν (από... άποψη) να συμβιώσουν με ένα ζώο. Θεωρώντας ότι αυτή η δυσκολία τους οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην άγνοια. Αλλά και σε ένα είδος συναισθηματικής αναπηρίας.


Είναι και το αδιάφορο κράτος όμως που καλλιεργεί την άγνοια και τη συναισθηματική αναπηρία των πολιτών του. Αξέχαστες μου έχουν μείνει οι διαβεβαιώσεις της Ντόρας Μπακογιάννη όταν, ως δήμαρχος Αθηναίων, επί Ολυμπιακών του 2004, διατυμπάνιζε ότι το πρόβλημα με τα αδέσποτα είχε (σχεδόν) λήξει και ότι η Αθήνα θα γινόταν ο παράδεισος των τετραπόδων.
Σήμερα, ενώ η κυρία Μπακογιάννη εξακολουθεί να τιμάται με βραβεία για την προσφορά της (και σε) εκείνη την περίοδο, τα αδέσποτα της πόλης είναι περισσότερα και σε χειρότερη κατάσταση από ποτέ. Και αν ο δήμος, υπό τον Νικήτα Κακλαμάνη πλέον, προσπαθεί να δείξει μια κάποια ευαισθησία με φωτεινές πινακίδες α λα «Υιοθετήστε και εσείς ένα ζωάκι» ή φροντίζοντας ενίοτε για τη σίτιση ορισμένων εγκαταλελειμμένων σκυλιών και γατιών, όλα αυτά μοιάζουν με παρηγοριά στον άρρωστο, εν προκειμένω στον αδέσποτο, ώσπου να βγει η ψυχή του.


Θα ασχοληθεί (άραγε) η νέα κυβέρνηση και με τα ζώα; Είμαι σχεδόν σίγουρος πως όχι. Τέτοιου είδους προβλήματα οι πολιτικοί μας τα θεωρούν προβλήματα πολυτελείας. Όπως τέτοιου είδους ευαισθησίες (εκείνες των συνανθρώπων μας που συνδράμουν τους εξαθλιωμένους των δρόμων) τις αποδίδουν στους παρανοημένους. Ίσως να είμαι και εγώ ένας από εκείνους. Όπως και να έχει, θλίβομαι με τη νοοτροπία μας. Θλίβομαι με τα κουτσά, χτυπημένα, γεμάτα τσιμπούρια σκυλιά και με τις ξεντερισμένες από τα αυτοκίνητα γάτες. Και αν το καταγράφω εδώ είναι μόνο για να το μοιραστώ με εκείνους που θα με καταλάβουν, τους ολίγους, γιατί οι πολλοί μάλλον θα με θεωρήσουν γραφικό. Στους πολλούς όμως, σε όλους όσοι έχουν αποφασίσει ότι «οι πόλεις δεν είναι για τα ζώα!» και καλυμμένοι πίσω από αυτό το συμπέρασμα δεν βγάζουν ούτε ένα κεσεδάκι νερό στις διψασμένες γάτες του δρόμου, έχω να απαντήσω ότι οι πόλεις, πόλεις σαν την Αθήνα, δεν είναι ούτε για τους ανθρώπους. Και ότι μόνο με την ευγένεια, την προσφορά και την έγνοια προς τους αναξιοπαθούντες, ανάμεσα στους οποίους κορυφαία θέση κατέχουν τα αδέσποτα, θα μπορέσουμε να τις κάνουμε επιεικώς ανεκτές. Παρεμπιπτόντως, την επόμενη μαμά που θα ακούσω να λέει στο παιδί της «μακριά από το μπάου μπάου γιατί θα σε φάει» θα τη ρίξω στα λιοντάρια. Αυτά τρώνε κανονικότατα τις ανόητες μητέρες.

πηγή: www.homefood.gr/blogs/blog.

Help Athanasios Lerounis by signing the petition

Please take a minute and sign this petition. 10.000 signatures might make the difference. Please widely forward.

Athanasios Lerounis is a Greek volunteer teacher who has been actively engaged in carrying outdevelopment work in the Kalash region (a remote mountainous area of Pakistan), since 1994.

Lerounis was kidnapped by armed Taliban beginning of September 2009 and his abductors demand a ransom of 2 million US dollars and the release of three Afghan leaders.

The Kalash are a minority of Pakistan, an ancient nation who live isolated, and have their own tradition, language and religion.

Athanasios Lerounis came to visit Pakistan in the early 90’s as a traveler, when he first heard about the ”Kalasha” people in Northern Pakistan, sharing common historical and cultural ties with the ancient Greeks .

He visited the Kalash Valleys and fell in love with the Kalash people and their ancient culture. His mentorship contribution
in preserving Kalash Culture and Heritage speaks for itself by the amount of work he did in the Kalash Valleys.

Lerounis built the first schools for the Kalash children in the three Kalash valleys. Kalash people call him BAYA and regard him one of their own.

The Govt. of Pakistan has honored him with various awards, specially the National Award recognizing his work in fields of Education, Health &Cultural-Preservation.
He made the first Museum and Culture Center of the Kalash People known as ‘Kalasha Dur” with the support of the Hellenic Aid Foreign Affairs of Greece.
Thank you
KAZ
Vana Theodoridou
http://www.mdmgreece.gr/component/option,com_petitions/id,6/lang,el/view,petition/